Veilig trainen

Wellicht bekend bij iedereen, maar hierbij nog even een berichtje over wanneer een training niet doorgaat.

Als we binnen de vereniging met de groep trainen, dan is de trainer verantwoordelijk voor de veiligheid.
In uitzonderlijke gevallen kan de trainer dus besluiten om een training niet door te laten gaan, danwel een training te staken.

In algemene zin zal de trainer hiertoe besluiten als de omstandigheden hierom vragen.
Denk hierbij aan bijvoorbeeld: onweer, ijzel, hevige sneeuwval, storm (vallende takken etc).

Bij bijvoorbeeld stevige regenval wordt er over het algemeen wel getraind, ook al is dit niet altijd even prettig.

Veiligheid voor de lopers staat voorop.

De Trainers van SV Putten

Goed verhaal

Soms vraag je je als loper wel eens af waar je mee bezig bent.
En als je dan compleet kapot over de streep komt denk je…. Is dit wel gezond?

Waarom doen we dit en vinden we dit leuk?

Nou… hier is een interessant stukkie. Toch leuk om te lezen.

Wedstrijdverslag Veluwemeerrun

Vrijdag 27 september werd de Veluwemeerrun gehouden in Nunspeet, een run over 10km.
De start was om 18:30 uur, temperatuur een graadje of 14 en windstil, kortom ideale loopomstandigheden.

Ik startte snel en liep direct op de 6e plaats. Voor mij liepen 3 heren van bedrijven team Kattenberg.
De 1e km ging al direct in een mooi hoog tempo, 3,47. Ik voelde me super en kon de 2e, 3e en 4e km vlak afleggen in 3,53.
Langzaam liep ik in op de 3 heren van Kattenberg en ik liet me verleiden om het gat van 100meter te dichten.

Helaas gingen de heren bij 6km versnellen en kon ik ze niet meer bijhouden.
Alleen de 9km zakte ik iets in (4.01), maar toen ik de finish zag, kon ik toch weer iets versnellen en eindigde in een tijd van 39.11.

Om de bedrijventeam apart in de prijzen vielen, stond ik voor de 2e keer dit jaar bij de heren overall op het podium op een mooie 3 plaats.

Ben de Ruiter.


phoca_thumb_l_img_1671-veluwemeerrun phoca_thumb_l_img_1503-veluwemeerrun phoca_thumb_l_img_0047-veluwemeerrun

Zeewolde Endurance

29 Juni werd in Zeewolde de Zeewolde Endurance gehouden. 
Op het programma stond een 1/6 triatlon, wat betekent: 650 mtr zwemmen in de haven van Zeewolde, dan 30 km fietsen door de polder en nog 7.8 km lopen langs de dijk en dan het bos door.
Omdat ik in Nijkerk met de Flitsttriatlon al een voorproefje had genomen van zwemmen, lopen en fietsen in één evenement, leek dit me leuk om ook te proberen. 
Gezien het weer  en de watertemperatuur zag ik erg tegen het zwemmen op, maar de kou viel reuze mee, al vond ik de massa start niet zo heel fijn.
Zoveel mensen die elkaar wegdrukken onder het zwemmen. Toch kwam mijn waterpolo verleden hier goed van pas en zat ik snel in mijn eigen ritme. 
Een rondje rond de boeien en dan snel de fiets pakken.

Ondertussen was er een lekker zonnetje gaan schijnen, dus ik had er zin in. Maar ja, het kan ook flink waaien in de polder en dat was dan niet zo heel fijn, gelukkig daarna gingen we rechts het parcours op en had je dan de wind schuin achter…. Een stuk beter.
De 30 km ging dan ook eigenlijk best wel lekker en met dit Hollands weertje was het lekker fietsen. 

Daarna het lopen en dat ging echt lekker. Ik liep al snel rond de 5 min de km en voelde me goed, bij de eerste drinkpost meteen een beker water aangenomen en ik kon weer  verder.
In het bos was het vrij warm en kon ik niet zo goed mijn tempo vasthouden , maar ja, een eindje voor me liep een jongen en dat was een goed richtpunt om naar toe te lopen, maar ja, het duurde wel lang voordat ik er ook eindelijk voorbij kon gaan.
Altijd leuk om mannen tijdens een loopwedstrijd in de laatste km in te halen……… Het laatste stukje ging nog even iets door het dorp heen, maar hier was al snel de finish en leek het voor mij korter dan 7,8 km…
Kom ik over de finish en sta nog wat te kletsen, hoor ik ineens dat ik op het podium mag komen staan, want ik was 3e in mijn leeftijdscategorie (35/45)(en ik wou nog wel vroeg naar huis gaan).
Dus nog even gewacht en toen stond ik op het mooie podium.. Wat ik dus totaal niet verwacht had…

Met een zwemtijd van 13.09, een fietstijd van 1 .06 en  een looptijd van 41.0. was ik dan ook best tevreden….
Leuke beker in ontvangst genomen en toen op de fiets naar het pontje en naar huis..

Al met al een leuke dag, mooi parcours, en een goed geregeld evenement..  
Janet Doppenberg

Triathlon Holten

Zaterdag 29 juni werd de Triathlon van Holten georganiseerd en ook een aantal leden van SV Putten hebben hier aan deelgenomen.

Onderstaand een verslag van Vincent van Duijvenbode, die meegedaan heeft aan de olympische afstand triathlon (1,5km zwemmen, 40km fietsen en 10km hardlopen).
Mooi verhaal…..


Triathlon Holten 2013 – “Wat lijkt dat zwemmen lang geleden ….”

Op 29 juni 2013 werd de Triathlon Holten gehouden. In al mijn enthousiasme heb ik me met nog een aantal mede SV-Puttenaren (Vitia, Maurice en Thea) voor dit schitterende evenement ingeschreven.  En om een lang verhaal kort te maken, ik heb er geen spijt van, wat een spektakel!
Door mijn iets te enthousiaste bijdrage aan de Rusthoeve Estafette stond ik niet geheel pijnvrij aan de start, maar gelukkig bleken de klachten na het eerste contact met het toch zeker 17,6 graden Celsius warme of zo u wilt koude water, van de Domelaar als sneeuw voor de zon te verdwijnen.
Alle respect voor Maurice die deze omstandigheden zonder wetsuit durfde trotseren.
Voor mij was het buiten mijn periodieke bezoekjes aan het strand de allereerste ervaring met zwemmen in open water. Ook had ik nog geen minuut in een wetsuit gezwommen, dus in die zin stond ik uitermate goed voorbereid aan de start, NOT.
Alles waarvoor men me gewaarschuwd had bleek te kloppen. Je ziet geen fluit, open water zwemmen is net als water poloën maar dan zonder bal. Echter een gewaarschuwd mens telt voor twee dus het zwemmen viel eigenlijk alleszins mee. Waarschijnlijk mede dankzij de uitstekende training van Paula en Wouter, lukte het om de 1500 meter, zonder ook maar één seconde echt het gevoel te hebben gehad helemaal in mijn slag te zitten, in een voor mijn doen alleszins acceptabel 31.30 af te ronden. Vitia deed het helemaal super, die kwam in onze serie als tweede dame uit het water.

Na het zwemmen, over de blauwe loper, al rennend een potje Grieks Romeins worstelen met mijn wetsuit op zoek naar mijn fiets. Het worstelen werd na maar liefst 3 minuut 21 seconden dan toch op punten in mijn voordeel beslist en daarmee begon de volgende episode van deze triathlon. De eerste etappe van de Tour de Holten bestond uit een 7k ritje door de polder tegen de Overijsselse wind in. Uitstekende manier om even lekker warm te worden in voorbereiding op de eerste beklimming van de Holtense Alpen, omhoog via de Motieweg. Om een lang verhaal kort te maken. Het fietsen ging lekker. Ik had mezelf voorgenomen om mezelf vooral niet de kramp in te rijden en dat is wonder boven wonder gelukt. Klaarblijkelijk komt (een beetje) verstand, dan toch met de jaren. Wat leuk was, was dat ik onderweg Vitia twee keer tegenkwam, even een momentje van morele support van/voor je clubgenoot. En zo kwam er, na overigens halverwege bijna al richting de wisselzone te zijn gefietst in plaats van met de tweede ronde te beginnen, een einde aan het 1:27:21 durende fiets avontuur.

Een op zich best acceptabele wissel van 2:39, waarbij ik mijn fiets dit keer wel op de juiste plek wist te parkeren, kon ik beginnen met mijn, op papier, favoriete onderdeel. Op papier want na 1,5 kilometer stond ik, ondanks een voorzichtige start, volledig geparkeerd. Volledig verkrampte dijbeenspieren bij de aanhechting op mijn knieën in beide benen. Om het stretchen nog iets makkelijker te maken had ik en passant ook nog eens kramp in beide hamstrings. Kortom, stoppen en rustig masseren. Tijdens deze gedwongen rustpauze kwam Maurice nog langs vliegen, die volgens mij inmiddels met zijn laatste loopronde bezig was. Gelukkig lukte het na een aantal minuten om de ergste steken uit mijn benen te kneden zodat lopen weer min of meer ging. Vervolgens met de nodige gedwongen rek- en knijppauzes naar de finish gejogd. In de laatste van vier ronden bedacht ik mij opeens hoe vreselijk lang geleden het zwemmen in de Domelaar al weer leek. Niet zo gek want uiteindelijk kostte de hele tocht mij, na 1:00:19 lopen, 3 uur en 5 minuten. Iets langer dan verwacht maar tsjonge… wat was ik trots.

En wat een geweldige evenement! Vriendelijke mensen, prachtig parkoers, prima organisatie en een geweldige sfeer! Kortom een aanrader voor iedereen wat mij betreft!

Spring naar toolbar